2ª Edición da MiiC!

O uso visual da cor, a representación subxectiva da natureza e o universo feminino, son os tres conceptos xerais sobre os que gravita esta segunda edición da Mostra Internacional de Ilustración Contemporánea, MiiC, coa que volvemos achegar a Santiago de Compostela o que se está a facer dentro da área da ilustración de vangarda a nivel mundial. Comisariada por Matilde Rodríguez (O Gato Cósmico).

Cartel-A3-MiiC2-copia.gif

A ilustración é unha das ramas da comunicación máis creativas e imaxinativas que existen; un elemento que admite un amplo abano de técnicas e que está sempre en constante evolución. Actualmente, podemos afirmar que a ilustración está a vivir un momento de esplendor, no que o traballo dos e das ilustradoras está a ser recoñecido tanto a nivel profesional como artístico, cuns estilos facilmente identificables por un público cada vez máis afeito a ver ilustración no seu día a día. A moda, as institucións, os medios de comunicación ou as grandes marcas, son algúns dos sectores que fan uso dela como elemento de publicidade e de deseño, o que pon de manifesto a súa gran versatilidade á hora de axeitarse a diferentes soportes e tecnoloxías.

A mostra quere poñer o seu foco de atención no ámbito da creación máis artística e persoal, resaltando o alto grao de creatividade dos creadores e creadoras que, ademais do tradicional debuxo, tamén experimentan con diferentes técnicas como o collage, o óleo, a serigrafía, a risografía, a cerámica ou a animación; incluso conciben pezas tanxibles, tridimensionais, que teñen como xerme a  ilustración, e coas que conseguen darlle un volume ao representado. Tamén no ámbito da edición destaca a produción de libros, creando auténticas pezas de arte nas que xogan coas posibilidades e formatos do papel. Estes traballos creativos son os que integran a MiiC, que se configura, nesta segunda edición, como unha escolma ilustrada que ten no uso da cor o seu fío condutor, encadrada dentro dun claro protagonismo do feminismo, honrando o labor das ilustradoras e salientando a representación do mundo que nos rodea a través dunha crítica á sociedade actual que subxace, de maneira máis ou menos evidente, dentro do imaxinario colectivo da exposición.

Podedes ver a exposición na Sede Afundación de Santiago de Compostela (rúa do Vilar, 19) en horario de 12:00 a 14:00h e de 17:00 a 21:00. Abre tódolos días!

Agardamos que vos guste!

 

Este xoves Quedamos na Casa!

Un ano máis temos o pracer de organizar, en colaboración coa Vicerreitoría de Comunicación, Cultura e Servizos da Universidade de Santiago de Compostela, a actividade Quedamos na Casa! E xa van 3 edicións!

Imprimir

Quedamos na Casa! é un proxecto que naceu coa idea de promover a cultura e o patrimonio da USC. Unha iniciativa que busca exhibir e dar visibilidade a tódolos departamentos culturais da Universidade de Santiago de Compostela ao mesmo tempo que achega ao público xeral e á comunidade universitaria parte do seu patrimonio menos coñecido. Así, facendo uso dun dos seus edificios máis singulares, a Casa de Europa sita no parque Vista Alegre, terá lugar unha xornada onde o teatro, a danza ou a música tomarán os espazos de dito edificio para transformalo nun escaparate vivo de tódalas actividades e servizos culturais que a USC ofrece aos seus estudantes.

Aquí vos deixamos o programa completo:

flyer A5

Exposición: As noites interiores

As noites interiores reúne por primeira vez, e nun mesmo espazo, as series fotográficas máis recentes do artista galego Jesús Madriñán (Santiago de Compostela, 1984). Unha improvisada triloxía integrada por Good Night London (2011), Boas Noites (2013) e Dopo Roma (2016) a través da cal podemos observar a evolución do propio artista tanto no terreo artístico como no profesional e persoal, condicionantes vitais no desenvolvemento da súa obra.

8Instagram1

Tres series, tres contextos, tres etapas

O punto de partida situámolo en Londres, cidade a que Jesús Madriñán se traslada no ano 2011 para realizar un Mestrado de Deseño Comunicativo e Fotografía na afamada Central Saint Martins. Alí descobre a cámara de gran formato e, a diferenza dos artistas da súa xeración, abandona o medio dixital para empezar a experimentar co analóxico, conseguindo as calidades e texturas desexadas para o seu traballo. O retrato de estudio será o seu formato primario, ata que decide levalo máis alá e trasladalo fóra, ao exterior, instalando efémeros ateliers en espazos tan atípicos como son os clubs de Londres. O resultado, Good Night London, un magnífico retrato xeracional dunha xuventude que non experimenta pudor ante o obxectivo, demasiado afeita a retratarse dentro dunha sociedade en que impera o culto á imaxe individual como medio de comunicación das diferentes redes sociais. Un contorno dixital que contrasta directamente coas técnicas analóxicas empregadas polo artista e das que se vale para capturar a modernidade que o rodea da maneira máis clásica, o que dá lugar a unha serie de retratos fotográficos de marcado corte pictórico, con tintes caravaggescos, de fortes claroscuros e modelos pouco convencionais que lle serven para plasmar unha instantánea real dunha xeración tan concreta como universal.

Finalizada a súa estadía británica, e xa instalado en Galicia, será cando decida afondar máis no seu proxecto fotográfico, contrapoñendo a postura cool londiniense coas discotecas rurais galegas. Comeza así Boas Noites, unha serie supeditada á idiosincrasia da propia temática: o ocio da Galicia que se concentra en vilas e aldeas, fóra das cidades, onde se levantan modernos templos nocturnos que aglutinan a mocidade dunha mesma zona. Espazos normalmente afastados dos centros poboados e que introducen un elemento novo no seu traballo, a natureza. Bosques galegos que abrazan as macro discotecas e que o artista retrata como personaxes máis da noite, testem uñas da diversión allea, levando o estudio ao interior da vexetación máis salvaxe, escura e autóctona que de maneira harmoniosa consegue vencellar coa quietude que transmiten os rostros dos que están dentro, illados, adolescentes imperturbables de xestos conxelados inmersos nun bulicio natural silenciado.

Será no ano 2016 cando xurda unha nova oportunidade de ampliar o seu estudo de campo, tras ser elixido como un dos beneficiarios da prestixiosa bolsa para artistas da Real Academia Española en Roma, o que supón un novo espazo xeográfico na vida do artista. O xerme do proxecto segue sendo o mesmo pero con matices. Nace a última serie, Dopo Roma, onde a escuridade dos afters é substituída pola luz clara dos amenceres, primeiras luces do día que nos esbozan unha contorna máis definida, onde os rostros e actitudes dos retratados son os que reflicten a noite xa vivida, extinguida. A xuventude en estado puro enmarcada dentro dunhas paisaxes de fondo que nos transportan lixeiramente á Italia doutra época, de miradas enigmáticas, de giocondas contemporáneas que nos interpelan directamente, sabéndose libres de poder mostrarse tal e como son.

Tres series xuntas que compoñen unha mesma obra, un mesmo concepto, o documento fotográfico dunha xeración individualizada nun medio completamente homoxéneo. Retratos en que percibimos a madurez do artista e a súa capacidade para capturar a beleza fugaz de forma transcendente. Unha galería de rostros que nos invita a observar os que nos observan desde esas noites interiores tantas veces vividas, noites infinitas ateigadas de xestos ensaiados, de miradas perdidas, de naturezas salvaxes, de horas imprecisas.

Comisaria: Matilde Rodríguez (O Gato Cósmico).

Inauguración: 2 de novembro de 2017 ás 20:00h // Entrada de balde